Otio op naar 39 jaar te Gorssel 

Ook dit jaar waren we weer met een aantal mensen paraat bij Wijk16. De Deventenaren waren op volle oorlogsterkte en wij hadden Nico. Niet Vincent (die was met Els de allerslechtste van iedereen), niet Hans (die een duidelijke off-day had), maar Nico.

Die heeft het toernooi dan ook (alweer voor de tweede keer) gewonnen.Maar de stoere kampeerders, daar ging het natuurlijk om. Want met het weer hadden we het getroffen, behalve dan des nachts. Want tijdens die donkere uurtjes pleurde het van de lucht dat het niet mooi meer was!

Als samenvatting wil ik toch even op vrijdag beginnen. In de middag Vincent opgehaald en lekker in de file naar Gorssel. John was er al, na een hele dag ergens in een sauna te hebben gelegen.

Tentpalen ge-hercodeerd en de prachtige vergrote Zilvermeeuw opgezet. We waren er klaar voor!’s Avonds gegeten bij de snor en niet al te laat de oogjes toe, want zaterdag moest er gepresteerd worden!

Zaterdag morgen in alle vroegte waren Nico en Dix al op de camping om ons te manen de bus naar Deventer te nemen. Zo gezegd zo gedaan. In een gelegenheid (die ik niet nader zal duiden) een ontbijt verorberd en naar Wijk16. De hele middag pingpongen (maar toch wel gezellig). En daarna met een select gezelschap naar de Italiaan. En erg goed eten dus! Viel mij 100% mee (die garnalen waren dan ook echt wel top!).Na afloop nog een slokje in de stad en weer naar de tent.

Op zondag ontbeten bij de snor (wat zijn die warme broodjes warm vlees met pindasaus toch gruwelijk lekker!) en daarna naar het traditionele eierengooien kijken. Vervolgens naar Deventer, kijken of het kleine kroegje nog bestaat. Nieuwe eigenaar, vaag figuur (doet ook aan karaoke-feesten, dikwerf bah!), maar het was niet ongezellig. Gegegeten bij de Griek (wild zwijn, lekker hoor!). Na afloop nog een afzakkertje in de enige echte alimentatie-kroeg van Deventer. Op maandag was het weer geweldig, zelfs zó goed, dat we na het ontbijt (snor – broodje warm vlees met pindasaus!) de tent droog konden opbergen. En daarna maar weer huiswaarts gekeerd. Tevreden na weer een heel gezellig weekend.

Volgend jaar (2011) wordt het de 39 keer, dé opmaat naar het grootse jubileum van 2012, wanneer Otio voor de VEERTIGSTE keer de camping Jong Amelte aandoet met de Pasen!

Wijk16 is al helemaal ingesteld op het nu al traditionele treffen met Otio, dat dit voorlopig nog jaaaaren kan doorgaan.

Zin om ook een keer mee te doen?

Gewoon even bij Ben aanmelden, kan nu ook al voor 2011 én voor het jubileum van 2012! Ook als je alleen mee wilt voor het overheerlijke broodje warm vlees met pindasaus bij de snor kan je je bij Ben opgeven J

Historie:

In 1972 is het begonnen. Volgens mij was (o.a.) Henny Pouw te beroerd om op Paaszaterdag vóór dag en dauw op te staan om op tijd in Deventer te arriveren alwaar een tafeltennistoernooi gehouden werd.

Hij besloot om “dan maar een hotel” te nemen. Dit werd al ras door anderen als “helemaal geen slecht plan” geadopteerd. Maar zoals altijd lijdt een goed plan onder de minder draagkrachtigen, waardoor een andere oplossing werd gezocht. Al snel werd de mogelijkheid tot kamperen nader bekeken. Het is weliswaar met Pasen, dus kan het nog ongehoord koud zijn, maar als echte sportmensen én bikkels van (toen nog) Olympia ’57 moest dat kunnen.

De ideale oplossing werd aangetroffen in Gorssel, alwaar de Camping Jong Amelte zich bevindt. Dat gebeurde dus in 1973. Niemand had het kunnen vermoeden (toen), maar dit jaarlijkse kampeerfeest breidde zich uit van meer dan alleen maar een nachtje in een tent “omdat ik zonodig vroeg in Deventer moet pingpongen” tot een echt klub-festijn waar meer en meer leden aan meededen. Er waren zelfs leden die wel meekwamen kamperen, maar zeker niet vroeg op wilden om sportief te doen!

Het kwam er dus in het kort op neer dat de meute op Goede Vrijdag naar Gorssel vertrok, daar de tenten opzetten, inkopen doen voor ontbijt en andere noodzakelijkheden, de kantine inspekteren, enzovoorts. De Paasmarkt in Deventer in legendarisch (mede door de haring met slagroomsoesjes), en wie kent het Cafeetje van Harry en Wil niet meer?

Het eerste grote lustrum was natuurlijk de vijfde keer dat we op de camping verbleven. Dat was een groots spektakel, mede doordat (o.a.) Jan Hendriks wat (spontane) aktiviteiten had georganiseerd. Zo was daar de wereldrecordpoging handen schudden door Rob W. en Jan H. Die twee moeten volgens mij nog steeds lamme klauwen hebben!

Ook wonnen we op de bingo een barbekjoe waarna allerlei campinggasten (o.a. Ome Ko) ons de benodigde kolen en vlees schonken!

Enfin, dat gemijmer over verledens heeft nul nut.

Ben Wiegers.